Środa w II tygodniu Wielkiego Postu - 19 marca 2025, godz. 18:30

 

Kościół pw. św. Stanisława Kostki,
ul. Rejtana 8 (Winiary)


Kościół stacyjny w Rzymie: 
Bazylika św. Cecylii na Zatybrzu (S. Cecilia in Trastevere), zobacz na YouTube
Stacja u świętej Cecylii


Intencja: O dar nowych powołań zakonnych


Z ogłoszeń parafialnych:
W środę 19.03 nasza parafia będzie kościołem stacyjnym na drodze wielkopostnej. Modlić się będziemy o dar nowych powołań zakonnych.


Źródło: www.stanislawkostka.pl

Wtorek w II tygodniu Wielkiego Postu - 18 marca 2025, godz. 18:30

 

Kościół pw. św. Wojciecha,
Wzgórze Świętego Wojciecha 1


Kościół stacyjny w Rzymie:  
Bazylika św. Balbiny na Awentynie 
(S. Balbina all’Aventino), oglądaj na YouTube
Stacja u świętej Balbiny


Intencja: O dar nowych powołań kapłańskich


Z ogłoszeń parafialnych:
We wtorek o godz. 18.30 w ramach kościołów stacyjnych miasta Poznaniu, będziemy na Wzgórzu św. Wojciecha modlić się w intencji powołań kapłańskich. Bardzo zapraszamy na tę modlitwę.


Źródło: www.swietywojciech.archpoznan.pl

Poniedziałek w II tygodniu Wielkiego Postu - 17 marca 2025, godz. 18:00

 

Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej,
ul. Cyniowa 15 (Junikowo, Osiedle Kwiatowe)


Kościół stacyjny w Rzymie: 
Bazylika św. Klemensa (S. Clemente presso il Colosseo)
Stacja u świętego Klemensa 


Intencja: O łaskę chrześcijańskiego wychowania młodzieży


Z ogłoszeń parafialnych:
W poniedziałek nasza świątynia jest kościołem stacyjnym. Modlić się będziemy: „O łaskę chrześcijańskiego wychowania młodzieży”. O godz. 17.30 różaniec, o godz. 18.00 Eucharystia.


Źródło: jadwigaslaska.pl

II Niedziela Wielkiego Postu - 16 marca 2025, godz. 17:00

 

Kościół pw. św. Jana Jerozolimskiego za Murami,
ul. Świętojańska 1 (Śródka/Malta)


Kościół stacyjny w Rzymie: 
Kościół św. Marii w Rzymie (S. Maria in Domnica alla Navicella) 
Stacja u Matki Boskiej in Domnica


Intencja: O dobre przeżycie beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego ks. Stanisława Streicha

Z ogłoszeń parafialnych:
W przyszłą niedzielę nasz kościół będzie kościołem stacyjnym miasta Poznania. O godz. 16:00 odbędzie się nabożeństwo Gorzkich Żali z kazaniem pasyjnym, po nim wystawienie Najświętszego Sakramentu a o godz. 17:00 msza św. z homilią ks. Krystiana Sammlera Dyrektora Wydziału Duszpasterskiego i Specjalistycznego Kurii Metropolitalnej. Modlić się będziemy o dobre przeżycie beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego ks. Stanisława Streicha


 
Źródło: www.janjerozolimski.archpoznan.pl/


Sobota w I tygodniu Wielkiego Postu - 15 marca 2025, godz. 18:00

 

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika,
os. Bolesława Śmiałego 122 (Piątkowo)


Kościół stacyjny w Rzymie: 
Bazylika św. Piotra na Watykanie (S. Pietro in Vaticano)
Stacja u świętego Piotra 


Intencja: O łaskę chrześcijańskiego wychowania dzieci



Z ogłoszeń parafialnych:
Na drodze wielkopostnego pielgrzymowania wiernych do kościołów miasta Poznania znajdzie się nasza parafia. Będziemy pokutnym kościołem stacyjnym w sobotę 15.03.
Program dnia stacyjnego:
• adoracja Najświętszego Sakramentu i okazja do sakramentu pokuty godz. 17.30,
• koncelebrowana Msza św. o godz. 18.00,
• wspólnotowa Droga Krzyżowa po Mszy św.
Łączyć się będziemy duchowo z wiernymi w bazylice św. Piotra w Rzymie
modląc się o łaskę chrześcijańskiego wychowania dzieci.


Źródło: www.stanislawbpm.archpoznan.pl

Piątek w I tygodniu Wielkiego Postu - 14 marca 2025, godz. 18:00

 

Kościół pw. Najświętszego Serca Jezusa i św. Floriana
ul. Kościelna 3


Kościół stacyjny w Rzymie:
Bazylika Dwunastu Apostołów (Ss. XII Apostoli al Foro Traiano)
Stacja u 12 Apostołów 


Intencja: O dar życia wskazaniami Dekalogu i Ewangelii dla rodzin


Z ogłoszeń duszpasterskich:
W najbliższy piątek kościołem stacyjnym w naszym mieście będzie  nasza świątynia. Modlić się będziemy o dar życia wskazaniami Dekalogu i Ewangelii dla rodzin.  O   18.00 Msza święta, a następnie nabożeństwo Drogi Krzyżowej.

Transmisja non-stop na AngelCam

Źródło: nsj.archpoznan.pl


Refleksja Anny Grzegorczyk (2023)

Tegoroczna intencja kościoła stacyjnego, którym jest Bazylika-Kolegiata pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa brzmi: O dar życia wskazaniami Dekalogu i Ewangelii dla rodzin. Można by powiedzieć, że jest to „prorocza” intencja, gdy zważy się na sytuację zagrożenia, w  której znajdują się współczesne rodziny.  W homilii ks. Roberta Skrzypczaka (link) wygłoszonej  dla  wspólnoty  Equipes Notre-Dame – wspólnoty małżeństw wybrzmiewa  mocne  i radykalne przesłanie, że  Bóg  zamierza  ratować  kościół przez Rodzinę.  Tematyczne zawołanie tej homilii „Kim są prorocy w naszym tysiącleciu?” wskazuje na Matkę Bożą jako prorokinię, która jest kobietą,  żoną, matką i świętą i że przez Jej  charyzmat rodzina otrzymuje fundamentalne znaczenie dla życia człowieka; miano  „gniazda”, z którego wywodzą się   prorocy i relacje wspierające ludzi, mimo cierpień wspólnotowego życia.  To przez  ręce Maryi – kobiety opiekunki „rodzinnego gniazda”  ma przyjść  chwała Boga; ma odrodzić się kościół i świat. Przez Maryję - prorokinię,  jako „nosicielkę Słowa Boga” i opiekunkę rodzin  ma nadejść  ratunek dla naszego upadającego człowieczeństwa i degenerujących się społeczeństw. Ręce Maryi  urastają do  rangi symbolu   rodziny i Matki, który daje nam do myślenia;  który  naprowadza na medytację na nich skupioną. 

Święta Edyta Stein wiele uwagi poświęca rękom  swojej Matki - Augusty. Pisze: 
„Byłam do tego stopnia niemądra, że wstydziłam się roboczego ubioru i spracowanych rąk mojej drogiej matki, wracającej ze składnicy drzewnej”. 
 Z perspektywy lat wstydzi się swojego zachowania i kreśli „czuły” obraz jej rąk:
 „Nawet przy bardzo srogiej zimie, gdy wraca do domu, ma zwykle ciepłe ręce, tak że może jeszcze nimi ogrzać moje własne, co jest dla mnie niejako symbolem, że wszelkie życie i ciepło w domu pochodzi od niej”. 
Ta „czułość” pozwala jej dopełnić portret swojej Matki przez wskazanie na rolę jaka spełnia  dla kształtowania „ciepłych” relacji w rodzinie:
 „Wieczorem jest jednak porządnie zmęczona. Wracając ze składnicy, uwalnia najpierw z  butów obolałe nogi. Na kolację zjada najchętniej tylko chleb z masłem i pije szklankę herbaty. Gdy nie ma nic pilnego, kładzie się zaraz do łóżka. Mawia przy tym zwykle z wielkim przekonaniem: „Najlepsze na świecie jest moje łóżko”. ”
Ponieważ sama potrzebuje spokoju, uważa za rzecz straszną, gdy się kogoś zbudzi. 
„Największym grzechem – mówi – jest zakłócić czyjś sen”. 
Pamiętam o tym do dziś. Jeśli wcześnie podnosiłam głowę z  poduszki, wstrzymywała mnie zwykle kiwnięciem:
 „Śpij, śpij, masz jeszcze dużo czasu” 
(cytaty pochodzą z E. Stein, Dzieje pewnej rodziny żydowskiej)

Ten wizerunek Matki Edyty Stein dopowiedziany jest przez wskazanie na pamięć o  Ojcu, wcześnie zmarłym, a o którym  ta pamięć wychowuje osierocone dzieci. Dlatego Edyta Stein może napisać stanowczo w liście z 20.10.1923 roku: 
„W rodzinie dzieje się najlepiej, gdy jest ojciec i matka, i oboje rodzice wspólnie wychowują”. 

Czwartek w I tygodniu Wielkiego Postu - 13 marca 2025, godz. 18:30

 

Kościół pw. św. Jana Kantego,
ul. Grunwaldzka 86


Kościół stacyjny w Rzymie: 

Kościół św. Wawrzyńca „in Panisperna” (S. Lorenzo in Panisperna)
Stacja u św. Wawrzyńca in Panisperna


Intencja: O dar beatyfikacji sługi Bożego ks. Aleksandra Woźnego


Z ogłoszeń parafialnych:
W czwartek nasza parafia staje się kościołem stacyjnym Wielkiego Postu. O godz. 18.00 rozpocznie się adoracja Najświętszego Sakramentu, o godz. 18.30 Msza św., a po niej Droga Krzyżowa. W tym dniu modlić się będziemy o dar beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego księdza Aleksandra Woźnego. Wszystkich Parafian serdecznie zapraszamy.


Źródło: jankanty.archpoznan.pl


Refleksja Małgorzaty Grzywacz (2022)
W codziennym trudzie niełatwo jest odnaleźć chwilę na skupienie myśli i duchowe wytchnienie. Wielkopostne pielgrzymowanie szlakiem Kościołów stacyjnych to szansa niezwykła. Na naszej drodze poznajemy piękne miejsca, odkrywamy wspólnoty, cieszymy się, gdy możemy po pandemicznym roku powrócić, zobaczyć i poczuć zmiany, które przyniósł czas, usiąść w ławce i "rozgościć się". Tegoroczne wędrowanie - w cieniu wojny w Ukrainie, nie pozostawia nas obojętnymi na ludzki los i krzywdę, lecz pozwala z innej nieco perspektywy przyjrzeć się naszym dobrym znajomym, wręcz przyjaciołom z pątniczego szlaku. Osobiście lubię spotykać księdza Aleksandra Woźnego (1910-1983) w miejscu, gdzie pracował, służył Bogu i ludziom -  w  kościele św. Jana Kantego na Grunwaldzie. Jego droga życiowa opowiedziana w wielkim skrócie wiedzie od rodzinnego gniazda w podpoznańskim Uzarzewie, dzieciństwo w wielodzietnej i bardzo religijne rodzinie i edukację w gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu do Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Po uzyskanych w 1933 r. święceniach kapłańskich ks. Woźny pracował jako wikariusz w Poznaniu i Borku Wielkopolskim. Bolesne doświadczenia drugiej wojny światowej - wywiezienie do obozu w Buchenwaldzie i Dachau uformowały osobowość tego niezwykłego duchownego. Czasy stalinowskie pozostawiły także ślady - aresztowanie i uwięzienie na dwanaście miesięcy w 1950 roku  wzmocniło siłę jego wiary. Wielowątkowa praca duszpasterska ks. Woźnego, jego troska o bliźnich, rozumienie potrzeb materialnych, duchowych i emocjonalnych, towarzyszenie bardzo wielu osobom uczyniło z niego postać znaną i rozpoznawaną. Mówiono, że promieniował modlitwą, ciepłym sercem, a prowadząc skromny, ascetyczny tryb życia, mnóstwo czasu spędzał w konfesjonale, był cenionym kaznodzieją. Spuściznę zmarłego w 1983 r. ks. Aleksandra Woźnego - teksty duchowe, rekolekcyjne i kazania zaczęto stopniowo publikować. Trwały prace przygotowawcze do otwarcia procesu beatyfikacyjnego, który na poziomie diecezjalnym zakończył się  23 maja 2015 roku, a obecnie trwa jego rzymski etap. 
W ofercie poznańskiego wydawnictwa Kontekst znajduje się bardzo wiele publikacji autorstwa ks. Woźnego. Aby lepiej poznać jego życiorys i świat duchowy Sługi Bożego na prawdę warto zajrzeć pod adres: 
https://www.wkn.com.pl/?s=aleksander+wo%C5%BAny
     
i sięgnąć po ważne lektury, dla dzieci i dorosłych

Środa w I tygodniu Wielkiego Postu - 12 marca 2025, godz. 18:00

 

Kościół pw. Imienia Maryi,
ul. Santocka 15 (Smochowice) 


Kościół stacyjny w Rzymie:
Bazylika Matki Bożej Większej (S. Maria Maggiore)
Stacja u Matki Bożej Większej


Intencja: O dar przemiany życia dla trwających w nałogach



Z ogłoszeń parafialnych:
Jak co roku w Wielkim Poście nasza świątynia jest jednym z Kościołów Stacyjnych Miasta Poznania. Będziemy Kościołem Stacyjnym w najbliższą środę 12 marca. Intencja tego dnia jest następująca: O dar przemiany życia dla trwających w nałogach. W tym dniu o godz. 17.00 wystawienie Najświętszego Sakramentu i modlitwa różańcowa. O godz.17.45 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. O godz. 18.00 będzie Msza św. a po niej Droga Krzyżowa. Okazja do spowiedzi od godz. 17.00. Wszystkich zachęcamy do uczestnictwa w tym wydarzeniu modlitewnym.





Refleksja Anny Grzegorczyk (2023)
 Kościół pw. Imienia Maryi w Smochowicach w historii poznańskich Kościołów Stacyjnych od lat ma wyznaczoną stałą intencję:  „O dar przemiany życia dla trwających w nałogach”. Intencja chciałoby się powiedzieć „beznadziejna”, gdy spojrzy się na cywilizacyjne rozplenienie rozmaitych uzależnień. Tradycyjne nałogi, jak np.  alkoholizm, nikotynizm, hazard trawiące ludzkość od niepamiętnych czasów, dzisiaj są dopełniane nowymi, wynikającymi z  tzw. postępu technologicznego, który oprócz niekwestionowanych ulepszeń naszej egzystencji, zastawia  na nią wiele pułapek. Wszelkiego rodzaju media i dobra konsumpcyjne  zaczynają nami rządzić, bez nich stajemy się nikim.  Dobrodziejstwa tego postępu podstępnie  dewastują nasza osobowość, uzależniając ją od rozmaitych technologicznych wsporników z jednoczesnym spłycaniem jej sfery duchowej. Przestajemy być osobami na rzecz tych wsporników, stajemy się poniekąd nimi, uprzedmiatawiamy się. Bez nich po prostu nie żyjemy, jesteśmy, paradoksalnie mniej wartościowi. W konsekwencji  popadamy w ich niewolę, odcinamy się od tych wartości, które budują nasz ludzki byt, które decydują o naszym człowieczeństwie. Nie trzeba zatem przekonywać, że smochowicka, stacyjna intencja jest niezwykle ważna, aby wzbudzić nadzieję w możliwość wyjścia z tej niewoli, aby ponownie stać się osobą, a nie technologicznym przedmiotem; aby nie tylko nam samym, ale i tym już   uwikłanym w rozmaite uzależnienia pomóc z nich wyjść. 

W tym roku, 2023, nie dane mi było uczestniczyć w liturgii kościoła pod wezwaniem Imienia Maryi. Okoliczności życiowe i zawodowe zarazem wyznaczyły mi stację w innym kościele; warszawskim kościele pw. Trójcy Świętej na Solcu. Kościele z niezwykłą historią,  w którą włączony jest patronat Jezusa Nazarejczyka. Medytując nad tegorocznym intencyjnym przesłaniem, wspólnym wszystkim kościołom stacyjnym w Polsce, historia ta rzuciła wiele światła na problem zniewolenia i możliwości wyjścia z niego. Jak nas przekonują ojcowie karmelici, obecni administratorzy  kościoła Trójcy Świętej na Solcu, jest to miejsce niezwykłe; miejsce „prawdziwej kuźni wolności”,  które powstało „dosłownie pod opiekuńczym płaszczem Chrystusa Nazareńskiego – wykupionego więźnia, który z niewoli przeprowadza nas do wolności”. Wystarczy zajrzeć do Księgi Redempcji (Księgi Wykupu), wyłożonej w tym kościele, aby przekonać się, jak  jego współczesna historia splata się z historią dawną, z historią trynitarzy sprowadzonych na ziemie polskie przez Jana III Sobieskiego. Bowiem „14 marca 2004 roku, po ataku terrorystycznym na stacji Atocha w Madrycie, gdzie wśród 201 ofiar zginęło także czworo Polaków, miejscowa wspólnota parafialna okazała spontaniczny akt solidarności: wysłała do Hiszpanii księgę kondolencyjną z podpisami setek parafian i zdjęciami z Drogi Krzyżowej, którą przeszliśmy ulicami Powiśla, modląc się w intencji ofiar pod przewodnictwem hiszpańskiego księdza Jana O’Dogherty z Madrytu. Historia zatoczyła krąg. Po stuleciach wracamy do punktu wyjścia: do uniwersalnych wartości, które przyprowadziły hiszpańskich misjonarzy trynitarskich na warszawskie Powiśle, do świadomości powszechności Kościoła świętego i jedności w Chrystusie wszystkich chrześcijańskich narodów Europy”. 

Nie będą przytaczać faktów historycznych, które to splecenie współczesności z przeszłością zaświadczają (wystarczy kliknąć w link), bowiem dla naszej intencji i medytacji nad nią ważny jest Jezus Nazarejski – patron trynitarskich misjonarzy i ludzi zniewolonych, w szczególności nałogami. 

Otwórzmy zatem Księgę Współczesnych Redemcji na Solcu i czytajmy, i módlmy się do Jezusa Nazareńskiego o „wykupienie” z niewoli nałogów, i wpiszmy do niej naszą intencję, bo „Księga Redempcji wyłożona jest nieustannie w bocznym ołtarzu Kościoła Świętej Trójcy. Są w niej wpisane setki imion. W każdy piątek o godzinie 17.30 w trakcie nabożeństwa do Jezusa Nazareńskiego modlimy się przed Cudowną Figurą  za wszystkie osoby wpisane do Księgi. Przy wielu z nich są nadal miejsca puste dla osoby gotowej podjąć się modlitwy”.

Wtorek w I tygodniu Wielkiego Postu - 11 marca 2025, godz. 18:00

 

Kościół pw. Nawrócenia Świętego Pawła,
os. Piastowskie 79 (Rataje)


Kościół stacyjny w Rzymie: 
Bazylika św. Anastazji na Palatynie (S. Anastasia (S. Teodoro) al Palatino)
Stacja u świętej Anastazji


Intencja: O łaskę pielęgnowania życia konsekrowanego dla kapłanów zakonnych, sióstr i braci zakonnych



Z ogłoszeń parafialnych:
Brak informacji
Źródło: szawel.pl

Fotorelacja prof. Hanny Suchockiej z Rzymu - Stacja u Świętej Anastazji (20 lutego 2024)

Poniedziałek w I tygodniu Wielkiego Postu, 10 marca 2025, godz. 18:30

 

Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny,
os. Bohaterów II Wojny Światowej 88 (Rataje)


Kościół stacyjny w Rzymie: Bazylika św. Piotra w Okowach (Basilica di San Pietro in Vincoli a Colle Oppio - zobacz na YouTube)

Stacja u Świętego Piotra w okowach


Intencja: O światło i dary Ducha Świętego dla moderatorów  Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu


Z ogłoszeń parafialnych:

Wielkopostne Kościoły Stacyjne Miasta Poznania – nasz kościół stanie się STATIO w poniedziałek, 10 marca. W intencji: O światło i dary Ducha Świętego dla moderatorów ASD w Poznaniu odprawimy różaniec o 18.00 oraz Eucharystię o 18.30. Towarzyszyć nam będą Rektor, przełożeni i klerycy naszego Seminarium. Zapraszamy do wspólnej modlitwy!